از مردن او ورثه اجازه بدهند كه وصيّت او عملى شود بعد از مردن او نمىتوانند از اجازه خود برگردند . مسئله 3046 - اگر وصيّت كند كه بدهى او را بدهند و براى نماز و روزه او اجير بگيرند و كار مستحبى هم انجام دهند چنانچه وصيّت نكرده باشد كه اينها را از ثلث بدهند ، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و نماز و روزه و مستحبات را اگر ثلث مال كافى بود يا ورثه اجازه دادند انجام دهند و گرنه به مقدار ممكن عمل كنند ، و در اين صورت ترتيب را بر حسب ترتيب در وصيّت مراعات كنند . مسئله 3047 - اگر كسى بگويد كه ميّت وصيّت كرده فلان مبلغ به من بدهند ، چنانچه از گفته او اطمينان حاصل شود يا دو مرد عادل گفته او را تصديق كنند ، يا قسم بخورد و يك مرد عادل هم گفته او را تصديق نمايد ، يا يك مرد و دو زن عادل ، يا چهار زن عادل به گفته او شهادت دهند ، بايد مقدارى را كه مىگويد به او بدهند ، و اگر يك زن عادل شهادت دهد ، بايد يك چهارم چيزى را كه مطالبه مىكند به او بدهند ، و اگر دو زن عادل شهادت دهند ، نصف آن را ، و اگر سه زن عادل شهادت دهند ، بايد سه چهارم آن را به او بدهند ، و نيز اگر دو مرد كافر ذمّى كه در دين خود عادل باشند گفته او را تصديق كنند ، در صورتى كه ميّت ناچار بوده است كه وصيّت كند و مرد و زن عادل مسلمانى در موقع وصيّت نبوده ، بايد چيزى را كه مطالبه مىكند به او بدهند . مسئله 3048 - اگر كسى بگويد : من وصى ميّتم كه مال او را به مصرفى برسانم ، يا ميّت مرا قيّم بچّه‌هاى خود قرار داده ، در صورتى بايد حرف او را قبول كرد كه از گفته او اطمينان حاصل شود يا دو مرد عادل گفته او را تصديق نمايند . مسئله 3049 - اگر وصيّت كند چيزى به كسى بدهند و آن كس پيش از آنكه قبول كند يا ردّ نمايد بميرد ، تا وقتى ورثه او وصيّت را ردّ نكرده‌اند مىتوانند آن چيز را قبول نمايند ، ولى اين در صورتى است كه وصيّت كننده از وصيّت خود برنگردد و گرنه حقّى به آن چيز ندارند . مسئله 3050 - حقوقى را كه به خانواده افراد بازنشسته مىدهند آنچه از حقوق زمان خدمتشان پس انداز شده جزء تركه ميّت است و پس از اداء دين و وصيّت به همه ورثه مىرسد ، و آنچه را كه از طرف خود اداره بطور اضافه به همسر و غيره مىدهند تابع مقرّرات است و به هر كس بدهند مال اوست .